2.b.4 Examen

Examen 70-er jaren

Uit onderzoek in de jaren 60 was gebleken dat het IQ van de leerlingen van de huishoudschool sterk varieerde. Er zaten ook leerlingen met talent op dit soort scholen ! Om de doorstroommogelijkheden te vergroten ging men vanaf toen differentiëren. Zo kwam er een P‑stroom en een T‑stroom, respectievelijk voor de zogeheten meer praktisch en meer theoretisch ingestelde meisjes. Leerlingen uit de T-stroom hadden meer in hun mars.

De examinering van het huishoudonderwijs – en ook van alle andere vormen van beroepsonderwijs – stond nog in de kinderschoenen. Lange tijd kregen de leerlingen van de tweejarige primaire opleiding een getuigschrift. In 1968 krijgt het huishoudonderwijs een plaats in de Mammoetwet en gaat dan officieel LHNO heten. Hoewel er facultatief al een derde ‘assistente’-leerjaar was, wordt de opleiding vanaf dat moment driejarig en voor alle leerlingen verplicht. Ook het aantal algemeen vormende vakken, ten koste van het urenaantal voor de praktijkvakken, werd daardoor uitgebreid.

In mijn eerste jaar (schooljaar 1971-1972) als docent op Sancta Maria, was ik meteen mentor en gaf ook meteen les aan drie eindexamenklassen. Ik was zodoende ook meteen lid van de examencommissie ! Dat was allemaal min of meer vanzelfsprekend; meteen voor de leeuwen dus. Het eindexamen begin 70-er jaren was heel anders geregeld. Het LHNO was zoals gezegd driejarig. Er waren (nog) geen schoolonderzoeken; gewoon les. En uiteraard geen computers, geen zakrekenmachines. Alles ging nog schriftelijk en mondeling. Er was maar één examentijdstip en dat was toentertijd ook al in de maanden mei en juni. Alles hing van dat ene moment af. Mijn examenklassen waren PH1; PH2 en PN. De ‘H’ stond voor de richting huishoudkunde  en de ‘N’ voor naaldvakken. Daarnaast had je nog T-klassen van de T-stroom. In mei/juni werd er voor de vakken Nederlands, Engels en Rekenen een schriftelijk examen afgelegd. Een T- of een P-examen. Het schriftelijk deel werd afgenomen in lokaal 7 en 8 van het hoofdgebouw. Ik kan me nog herinneren dat we bij aanvang van het examen als surveillant werden verzocht om met een openingsgebed (het Onze Vader) te beginnen!
Er waren P-leerlingen die bijvoorbeeld voor Nederlands of een ander vak ook meer in hun mars hadden, zij deden dan een zogenaamd aanvullend T-examen voor dat vak. In 1973 verschijnt dan het besluit LBO – LAVO. Het bekende lichtblauwe boekje. Daarin worden alle vormen van LBO onderwijs geregeld: LHNO, LTO, LEAO enz. maar ook vanaf die tijd het Individueel Onderwijs zoals I.H.N.O. Meer differentiatie en ook inspelen op de doorstroming. Vanaf schooljaar 1972-1973 ben ik voortaan de waarnemend secretaris van de examencommissie. Ergens in april – ik denk tijdens de Paasvakantie –  kwamen Elly Sweere, Matern Gijsen en ik een middag naar school om het rooster samen te stellen voor het centraal examen. Een klus die, in tegenstelling tot nu, vrij snel was geklaard. Ook mondelinge examens werden gepland en met een assessor (waarnemer) erbij ! De schooladministratie had er nog het meeste werk mee. In 1975 worden voor de laatste keer P-, T- en aanvullend T-examens afgenomen. Hieronder een aantal foto’s over de organisatie van de examens van P- en T-stroom.

Hieronder een aantal foto’s van de verschillende diploma’s en andere waardepapieren die destijds werden uitgereikt. De secretaris van het eindexamen wisselde nogal eens: Riet Angenendt, Matern Gijsen en uiteindelijk Pieter Willems. Onze welgemeende dank aan Corry, Rinie, Ineke en Truusje voor het beschikbaar stellen van deze waardepapieren. 

In schooljaar 1975-1976 worden de eamenkandidaten – Elly Sweere maakte sinds 1972 deel uit van de ‘werkgroep 4 jarig LHNO’ – voor de eerste keer in een vierde leerjaar geëxamineerd volgens de nieuwe systematiek. De niveaudifferentiatie (A, B en C niveau) is een feit. En ook worden er voortaan minstens twee schoolonderzoeken afgenomen. De docent moet per niveau een apart examen maken en daarbij vooral de leerdoelen bewaken. Leerlingen kunnen op dubbelniveau examen afleggen. Zodoende zijn in veel gevallen twee cijfers achter een vak zichtbaar op het rapport. En op het einde werd dan het hoogste niveau gekozen. Mits je met die cijfers slaagt! De vraagvorm bij veel examens is multiple choice. Dat is mede te danken aan het Centraal Instituut, het CITO, dat sinds 1968 daarvoor o.a. is opgericht. De open vraagvorm wordt nog maar zelden gebruikt. In deze tijd dient zich ook een nieuw vak aan zoals ‘kantoorpraktijk’. Ook wordt er tijdens deze jaren een begin gemaakt met de harmonisatie van het Lager Beroepsonderwijs (LTS, LHNO, LEAO enz). Er volgt meer samenhang en eenheid. Hieronder een aantal foto’s van de organisatie bij de invoering van het vierjarig LHNO en de nieuwe examensystematiek. 

Hieronder een galerij van de nieuwe waardepapieren met speciale dank aan Marga voor het beschikbaar stellen ! 

Diplomauitreikingen vonden in die tijd op verschillende locaties plaats. Er was immers nog geen aula. Die komt er pas in 1980. Aanvankelijk werden de diploma’s nog uitgereikt in het patronaatsgebouw ‘Rust Roest’, schuin tegenover de school gelegen. Later gevolgd door zaal van Moorsel (o.a. in 1970) in de Molenstraat. 

Weer later De Vierspan, de nieuwe gemeenschapsruimte van Deurne-centrum. Het werd een gewoonte dat ook de docenten op zo’n avond een optreden verzorgden: een toneelstuk, een liedje enz. Eén van de favorieten was toch wel de schnitzelbank: een stapellied waarbij een voorzanger een vraag zingt, de groep antwoordt waarna het stuk wordt toegevoegd aan het refrein. In die tijd een vorm die veelvuldig gebruikt werd op feestjes en partijen. Weer later in gemeenschapshuis  Den Draai in Zeilberg, waar bovendien door docenten het toneelstuk ‘Loop naar den duvel’ werd opgevoerd. En Joh Coolen had dan vaak met leerlingen iets muzikaals ingestudeerd en Martien Verberne was altijd , namens de commissie ‘buitenschoolse activiteiten’, de ceremoniemeester. Hieronder wordt toepasselijk met een fotogalerij het hoofdstuk ‘examen 70-er jaren’ afgesloten.